Video_พิพิธภัณฑ์เมืองระยอง

Video จาก Youtube

รูปภาพประกอบการศึกษา

ตึกเถ้าแก่เทียน

ตึกแห่งแรกที่สร้างขึ้นบนถนนสายนี้คือ ตึกกี่พง หรือ ตึกพ่อสิงห์-แม่กราย ตึกสองชั้นทรางสี่เหลี่ยมซึ่งมีความยาวถึง 12 คูหา จากถนนยมจินดาไปจนถึงถนนชุมพล ตึกหลังนี้สร้างขึ้นโดย นายกี่พง แซ่ตั่น ชาวจีนไหหลำ เมื่อปี พ.ศ.2456 โดยใช้ช่างทั้งชาวจีนและชาวไทย เป็นสถานที่จำหน่ายพริกไทยและเสื้อผ้าแพรพรรณนำเข้ามาจากประเทศจีน ต่อมาตกเป็นของนายสิงห์และนางกราย กลิ่นสุนทร ผู้เป็นหลาน แต่หลังจากนายสิงห์เสียชีวิต ตึกหลังนี้ก็ถูกทิ้งร้างเป็นเวลานานถึง 17 ปี กระทั่งปี 2547 จึงได้รับการบูรณะให้งดงามดังเดิม โดยเฉพาะลวดลายแลุที่ชายคานั้นสวยงามยิ่ง
ถัดไปไม่ไกลเป็น ตึกเถ้าแก่เทียน ตึกหลังนี้มีอายุเก่าแก่เป็นอันดับสอง สร้างขึ้นในปี พ.ศ.2460 โดยนายเทียน สินธุวณิชย์ หรือ ขุนพานิชชลาสินธุ์ ชาวจีนไหหลำผู้ร่ำรวยจากการเดินเรือขนส่งสินค้าระหว่าง เกาะกง ประเทศกัมพูชา ผ่านระยองสู่กรุงเทพฯ ต่อมาจึงเปิดร้านชื่อ เซ่งฮั่วเฮง จำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิง ข้าวสาร อุปกรณ์ก่อสร้าง สังฆภัณฑ์ และสินค้าอีกหลากหลาย จนชาวระยองพากันเรียกว่า เถ้าแก่เทียน และเพราะเถ้าแก่เทียนมีบ้านเกิดอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต รูปแบบการสร้างตึกจึงเป็นสไตล์ชิโน-โปรตุกีสที่สร้างกันอย่างแพร่หลายทางภาคใต้ของไทยและมาเลเซีย นั่นคือบริเวณกลางบ้านเปิดโล่งเพื่อให้แสงแดดส่องและหน้าจั่วมีลายปูนปั้นที่สวยงาม

ร้านดาวินชี สตูดิโอเก๋าในเมืองเก่าระยอง

เดินเที่ยวเมืองเก่าระยองบริเวณสองฝั่งถนนยมจินดาด้วยความยินดี ไม่เพียงแต่จะได้พบเพื่อนเก่า ไชยยันต์ สุทธารส อดีตช่างภาพพลอยแกมเพชร , ลลนา ที่มาเปิดร้านกาแฟบนถนนสายนี้ ยังได้สัมผัสบรรยากาศและเรื่องราวของคนระยองที่ร่วมกันอนุรักษ์บ้านเรือนบนถนนประวัติศาสตร์ในนามของชมรมอนุรักษ์ฟื้นฟูเมืองเก่าระยอง
ไชยยันต์ เป็นหนึ่งในคนระยองที่กลับมาอยู่บ้านเกิดโดยมาเช่าห้องแถวไม้โบราณที่เคยปิดร้างมานานบนถนนยมจินดา แล้วใช้วิชาศิลปะที่ร่ำเรียนมาจากช่างศิลป์จัดการฟื้นโฉมเรือนไม้หลังเก่าให้ดูเท่ ทว่ากลมกลืนไปกับบรรยากาศเดิม ร้านกาแฟเลขที่ 122 เป็นร้านที่ร่วมแรงกันระหว่างพี่น้อง
นอกจากจะเป็นร้านกาแฟแนวเทรนดี้มีอินเทอร์เน็ตให้วัยรุ่นเล่นแล้ว ที่นี้ไม่ต่างอะไรกับบ้านที่อบอุ่นมีเพื่อนฝูงที่รู้จักคุ้นเคยกันดีแทบทุกหลัง

พิพิธภัณฑ์เมืองระยอง หรือ บ้านสัตย์อุดม

พิพิธภัณฑ์เมืองระยอง หรือ บ้านสัตย์อุดม บ้านไม้สองชั้น เป็นบ้านเดิมของขุนศรีอุทัยเขตร์ (โป๊ง สัตย์อุดม) เจ้าของโรงสี โรงหนัง และอู่ต่อเรือในอดีต ปัจจุบัน ได้ถูกปรับปรุงพื้นที่เป็น พิพิธภัณฑ์เมืองระยอง ซึ่งเกิดจากความตั้งใจของกลุ่มชมรมอนุรักษ์ฟื้นฟูเมืองเก่าระยอง ให้เป็นที่รวบรวม ของเก่าของดีของเมืองระยอง จัดแสดงสิ่งของโบราณต่างๆ อย่างเช่น ถ้วย ชาม โทรทัศน์ วิทยุ เครื่องพิมพ์ดีด และข้าวของเครื่อง ใช้ต่างๆมากมาย รวมไปถึงภาพถ่ายขาวดำที่สะท้อนภาพของคนเมืองระยองในอดีต เปิดให้ชมทุกวัน 9.00 - 18.00 น

ร้าน ราย็อง

ใครที่มาระยอง ไม่ได้ลองร้านนี้ เหมือนมาไม่ถึงระยองครับ แต่มีคำเตือนสำหรับผู้ที่หิวโซมากินร้่านนี้ครับ บางครั้งคนเอยะ ทางร้านบริการไม่ทั่วถึง และอาหารจะมาค่อนข้่างช้า เพราะฉะนั้นควรหาอะไรลองท้องมาบ้างครับ แต่ถ้ามาชิว ๆ รอได้ก็โอเคเลยครับ เมนูแนะนำก็ได้แก่
ขนมปังคลุกฝุ่น, โรตีมาเลย์, โรตีกล้วย, ลูกชิ้นทอด, กล้วยทอด, ไส้กรอกทอด, ขาเขียวเย็น, ไมโลดิบ, โอวันติดไวท์มอลท์ดิบ เป็นต้น

ร้านเชย

ร้านอาหารที่ “เชย” มาตั้งแต่ชื่อ เป็นร้านกาแฟ ที่ขายอาหาร ในบรรยากาศย้อนยุค โดยนำเอาของเชยๆ (ไม่ทันสมัย) มาตกแต่งร้านอย่างน่าเชยชม ซึ่งร้านที่ว่านี้ก็คือร้านเชย นั่นเอง ร้านเชย ตกแต่งร้านในบรรยากาศเก่าๆ ทั้งเฟอร์นิเจอร์ไม้เก่า ข้าวของ เครื่องใช้ และของกระจุกกระจิกต่างๆ มากมาย บางวันเขาจะเปิดเพลงคำเมืองให้ฟังในร้านกันด้วย ร้านเชย มีผู้คนแวะมาเยือนกันแทบทุกเพศทุกวัย ตั้งแต่วัยรุ่นสดใสและผู้ใหญ่วัยเก๋า ของกินก็หลากหลาย มีทั้งแบบจานเดียวก็เฟี้ยวได้ อาหารว่าง หรือใครจะทานแบบจริงจัง สั่งมาเป็นกับข้าว กับเมนูต่างๆ ก็สามารถเลือกได้ตามใจชอบ จุดเด่นของ ร้านเชย ก็คือเขาจะเสิร์ฟเครื่องดื่ม มาพร้อมกับขันลายไทยแบบโบราณ และเวลาเราอยากสั่งอะไรเพิ่ม เขาจะใช้วิธีการให้เราสั้นกระดิ่ง กริ๊งๆ จากนั้นจะมีพนักงานมารับออเดอร์จากเรา เมนูของร้านเชยมีหลากหลาย ถ้าไม่รู้จะสั่งอะไรดี ลองสั่ง กระเพราะทูน่า, ยำหมูกรอบ, ชาเย็น, กล้วยปั่น ชาเขียวเย็น ฯลฯ หรือถ้าอยากสั่งเป็นจานเดียว ลองคะน้าผัดทูน่า หรือของทานเล่นอย่างขนมปังก็มีหน้าต่างๆ ให้เลือกกันเยอะมากมาย ใครอยากมาสัมผัสวิถีเชยๆ แอบอิงเขนยกับบรรยากาศย้อนยุค